1

2

3

4

5

 

Krótko o szafie

Nie każdy może pozwolić sobie na przechowywanie ubrań w osobnej garderobie. Dlatego wielu z nas swoje ubrania przechowuje po prostu w szafie. Aby szafa dobrze spełniała swoją rolę musimy odpowiednio zaplanować jej wyposażenie, uwzględniając przy tym potrzeby użytkowników. Nie bez znaczenia przy wyposażeniu szafy jest również to, co mamy zamiar w niej przechować. Szafa powinna zostać wyposażona w drążki do przechowywania ubrań. Do przechowywania ubrań krótkich, takich jak na przykład koszule, przydatne będą drążki krótkie, które w szafie możemy zamontować na dwóch poziomach. Montując dwa drążki, pamiętajmy o zachowaniu pomiędzy nimi około 100 cm odstępu. Na ubrania długie, czyli na przykład na płaszcze, musimy przeznaczyć drążek zawieszony na wysokości 180 cm. Półki, na których będziemy przechowywać rzeczy poskładane, czyli na przykład koszulki, muszą mieć rozstaw 25 cm, a półki do przechowywania butów od 15 do 40 cm. W szafie powinny się znaleźć również specjalne wieszaki przeznaczone do wieszania spódnic oraz spodni. Możemy również zamontować w naszej szafie pantograf, czyli ruchomy pałąk. Pałąk możemy opuszczać i podnosić wraz z zawartością. Możemy pokusić się o zamontowanie w wnętrzu szafy reflektorków, które będą ją oświetlać. Do małych wnętrz warto wybrać szafę z przesuwanymi lub harmonijkowymi drzwiami.

Łóżeczko dla dziecka

Wybieranie łóżeczka dla dziecka nie jest sprawą prostą, musimy bowiem przy zakupie zwrócić uwagę na kilka ważnych szczegółów. Podstawową sprawą przy wyborze łóżeczka jest jego rozmiar. Dzieci bardzo szybko rosną, dlatego kupując łóżeczko dla dziecka, lepiej od razu wybrać łóżeczko w większym rozmiarze. Wybierając łóżeczko warto również zwrócić uwagę, czy jest ono wyposażone w zabezpieczające barierki i ochronne listwy, które są bardzo ważnym elementem łóżeczka, w którym będzie spało bardzo małe dziecko. Boczne listwy i barierki zabezpieczające, w które będzie wyposażone łóżeczko, zapobiegną wypadnięciu malucha z łóżeczka podczas snu. Ważnym elementem wyposażenia łóżeczka jest również materac. Wybór właściwego materaca jest szczególnie ważny, gdyż dziecięcy kręgosłup dopiero się rozwija. Właściwie dobrany materac nie może być za miękki. Najlepsze materace do dziecięcych łóżeczek to materace trzy- lub dwuwarstwowe. Materace takie składają się z warstwy kokosu i pianki, warstwa z kokosu utrzymuje właściwą twardość materaca. Kupując łóżeczko dla dziecka warto wybrać łóżeczko wykonane z naturalnego drewna. Są one przede wszystkim zdrowsze od łóżeczek wykonanych z innych materiałów, a ich samodzielny montaż nie powinien sprawić problemów. Bez problemów można w nich zamontować elementy ochronne.

O stylu empire

W latach 1804 – 1814 pojawił się styl empire. Data oznaczająca początek tego stylu no dzień koronacji Napoleona na cesarza francuskiego. Koniec tego stylu wyznacza natomiast abdykacja Napoleona. Styl ten chętnie czerpał z tego, co obecne było w stylu dyrektoriatu. Dołączył jednak także wypracowane przez siebie elementy. Do elementów ozdobnych, które obecne były w stylu dyrektoriatu doszły więc te, które były typowe dla stylu empire. Sięgano więc po orły cesarskie, uskrzydlone wiktorie, Fortunę, trofea wojenne oraz elementy, które były częścią uzbrojenia wojskowego. Były to więc elementy, które stanowiły część wyposażenia wojskowego. To także w tym okresie pojawił się na meblach inicjał N, który zawsze występował w otoczeniu wieńca laurowego. Chętnie sięgano także po pszczoły. Motywem, który na meblach z tego okresu pojawiał się dość często były także łabędzie. Były to ulubione ptaki cesarzowej Józefiny. O ile w osiemnastym wieku meble cechował duży wdzięk o tyle w tym okresie meble zostały go pozbawione. Meble stały się niezwykle masywne oraz majestatyczne. Nie było mowy o jakiejkolwiek lekkości. Materiałem, który wykorzystywano do produkcji mebli niezwykle chętnie był mahoń. Nadal sięgano po ozdoby wykonane ze złoconego brązu. Ich zastosowanie nieco się jednak zmieniło. Ozdoby te były na meblach umieszczano w sposób symetryczny.

O stylu dyrektoriatu

W latach 1792 – 1804 pojawił się w sztuce, a więc także i w meblarstwie styl określany jako styl dyrektoriatu. Styl ten pojawił się w momencie kiedy we Francji nastąpiło zwycięstwo Wielkiej Rewolucji Francuskiej. W dużej mierze styl ten kontynuował główne cechy, które dostrzec można było w stylu Ludwika XVI. Jednocześnie wprowadzał nowe elementy. Te nowe elementy były zapowiedzią zbliżającego się nowego stylu jakim był styl empire. W stylu tym zaczęły dominować motywy geometryczne. Wypierały one obecne dotychczas motywy roślinne. Nieco mniej chętnie i przede wszystkim mniej rozrzutnie decydowano się na używanie złoconego brązu. Chętnie jako dekoracje umieszczano symbole, które kojarzyły się z Wielką Rewolucją Francuską. Były to więc rózgi liktorskie, czapki frygijskie oraz piki. Kiedy Napoleon powrócił ze swojej wyprawy do Egiptu sięgano po takie elementy jak kwiat lotosu, sfinks. To także wtedy pojawiły się kanapa all’antica oraz krzesło kurulne. Krzesło to cechowało się nogami, które połączone były z poręczami. W efekcie tego powstawał kształt litery X. Jednak typowe krzesło z tego okresy wyróżniało się oparciem, które przybierało kształt litery S. Na ogół były to krzesła, które były ażurowe. Chętnie sięgano także po tralki. Na uwagę zasługiwały przede wszystkim jednak poręcze oraz nogi, które miały pięknie rzeźbione kształty.

Styl Ludwika XVI

Meble zmieniały się przez nie tylko lata, ale także przez wieki. Każda epoka może pochwalić się inaczej wyglądającymi meblami, które noszą cechy dla siebie charakterystyczne. Z pewnością każdy, kto choć trochę zna się na historii sztuki oraz meblarstwie kojarzy styl Ludwika XVI. Styl ten najbardziej intensywnie obecny był we Francji. Pierwsze meble, które zaliczane są właśnie do stylu Ludwika XVI powstały już w roku 1756. Ich powstanie było reakcją na wcześniej obecną asymetrię. Meble te były dziełem architekta Barreau de Chefdeville. Powstały na zamówienie Lalive’a de Jully. Meble te cechowały się fornirem, który wykonany był z hebanu. Obecne na nich były także niezwykle ciężkie dekoracje, które zostały wykonane z brązu, który jednak ozłocono. Jednak to nie te pierwsze meble stały się wzorem stylu Ludwika XVI. Za wzór ten uważane są proste fotele, które cechowały się prostymi nogami oraz oparciem w kształcie owalu. Te meble pochodzą z roku 1768. ich autorem był Louis Delanois. Meble te powstały na zamówienie księcia d’Orsay. W momencie wstąpienia na tron króla Ludwika XVI wszystkie charakterystyczne elementy stylu określanego jako styl Ludwika XVI były już ukształtowane i przyjęły swoją dojrzałą formę. Obecnie meble w tym stylu należą do najbardziej rozpoznawalnym na świecie nawet przez tych, którzy się tym zawodowo nie zajmują.

O stylu klasycystycznym

Mówiąc o meblach koniecznie trzeba wspomnieć o stylu klasycystycznym, który obecny był również w meblarstwie. Styl ten panował w drugiej połowie osiemnastego wieku oraz pierwszej połowie wieku dziewiętnastego. Meble z tego okresu wyróżniają się niezwykle prostymi formami. Chętnie sięgano w tym okresie po formy geometryczne, które były niezwykle proste oraz oszczędne. Dekoracja, po którą wówczas sięgano wywodziła się ze sztuki starożytnej Grecji oraz Rzymu. Wśród motywów zdobniczych pojawiały się więc sfinksy, gryfy, festony oraz girlandy. Krzesła z tego okresu cechowały się wygiętymi do tyłu oparciami. Dzięki temu swoim kształtem przypominały wazon lub lirę. Nogi krzeseł bardzo chętnie zdobiono kanelurami. Były to przebiegające równolegle żłobienia. Bardzo często nogi krzeseł miały kształt przypominający łapę lwa. Można było dostrzec na niej nawet pazury. Zamiast tradycyjnych poręcz oraz nóg często można było spotkać także kolumny, kariatydy, orły cesarskie lub postacie ludzkie, które miały jednak niezwykle orientalny wygląd. Styl pojawił się w odpowiedzi na takie odkrycia archeologiczne, jak Herkulanum, Pompeje oraz Tarquinii. Ryciny słynnego podróżnika Giambattista Piranesi stały się inspiracją dla pierwszym projektów mebli, które powstały właśnie w tym stylu. Na kontynuację nie trzeba było długo czekać.

Najbardziej podstawowe pojęcia

Mówiąc o meblach koniecznie trzeba wspomnieć o podstawowych pojęciach, które każdy znawca mebli powinien znać. Wśród pojęć tych wymienić należy fornir, inkrustację, intarsję oraz lakę. Fornir można inaczej określić jako okleinę. Nie jest to więc nic innego jak niezwykle cienka warstwa drewna, którą pozyskano z bardzo dobrego gatunku drzewa. Dzięki odpowiedniemu zestawianiu ze sobą słojów oraz sęków uzyskuje się wspaniałe efekty dekoracyjne. Inkrustacja to technika, która polega na zdobieniu mebli takimi materiałami jak kość słoniowa, masa perłowa lub kamienie szlachetne. Intarsja to także technika dekoracyjna. Polega ona na tworzeniu kompozycji dekoracyjnych poprzez zestawianie ze sobą kawałków drewna, które uzyskano z różnych gatunków drzew. Dzięki temu na jednym meblu możemy mieć piękną kompozycję, którą wykonano na przykład z mahonia oraz buku. Laka to również technika dekoracyjna mebli. Polega ona na nanoszeniu niezwykle cienkich warstw żywicy roślinnej. Żywica ta może być czarna lub czerwona. Najczęściej nakłada się trzydzieści warstw. Warto jednak podkreślić, że można spotkać się z meblami, na które naniesiono aż kilkaset warstw żywicy. Laka należy do tych form zdobienia, którą bez trudu można łączyć z innymi elementami. Można ją pomalować, rzeźbić. Można także nałożyć na nią masę perłową lub nawet złoto.

O stylu chippendale

Druga połowa XVIII wieku to w meblarstwie styl chippendale. Styl ten obecny był przede wszystkim na terenie Anglii. Jego nazwa związana jest z nazwiskiem Thomasa Chippendale’a, który bardzo mocno propagował motywy orientalne. W meblach tych można zauważyć pomieszanie kilku elementów. Uważne oko dostrzeże tutaj bowiem motywy wschodnie, neogotyckie, ale także elementy zaczerpnięte z francuskiego rokoko oraz klasycyzmu, który wówczas się rodził. W meblach z tego stylu można więc było zaobserwować swojego rodzaju eklektyzm, który przybrał tutaj bardzo specyficzną formę. Styl jednak stał się niezwykle popularny. Każdy właściciel mieszkania chciał mieć przynajmniej jeden mebel, który wykonany był w zgodzie z tym stylem. Co zalicza się do najbardziej charakterystycznych elementów tego stylu? Przede wszystkim chińskie plecionki, które były wykorzystywane niezwykle często. Bardzo popularne w tym stylu były także czerwone oraz chińskie laki. Niezwykle często ci, którzy wytwarzali meble w tamtym okresie sięgali po kolumny, które swoim kształtem przypominały pnie bambusa. Chętnie zestawiano ze sobą także czerń oraz złoto tworząc w ten sposób niezwykle piękne, ale jednocześnie bardzo mocne połączenie. Chętnie sięgano także po płaskorzeźby, które umieszczano na dużych partiach materiału. Można je często było dostrzec na przykład na oparciach krzeseł.

Styl Ludwika XV

Mówiąc o meblach nie można zapomnieć o tych z różnych epok historycznych. Stylem, który z pewnością w meblarstwie zasługuje na uwagę jest styl Ludwika XV. Meble, które reprezentują ten styl pochodzą z początku XVIII wieku. Ich obecność kończy się wraz z rokiem 1770. Styl ten powstał w reakcji na nowy styl życia, który pojawił się wraz ze zmianą warunków ekonomicznych. Do powstania mebli w tym stylu przyczyniło się także ogromne zamiłowanie do komfortu oraz wygody. Czym charakteryzują się meble w stylu Ludwika XV? Przede wszystkim są to meble dużo mniejsze niż w poprzednich epokach. Nie można już tutaj mówić o monumentalności mebli. Proporcje, które występowały w tych meblach można określić jako niezwykle wyrafinowane. To także w tym okresie powstało wiele nowych mebli, które do tej pory nie były znane. To właśnie w tym okresie narodziła się damska toaletka, która wyposażona jest w lustro oraz liczne szuflady, które idealnie nadają się do przechowywania kosmetyków. Także w tym okresie pojawiła się kanapa, która przeznaczona jest dla dwóch osób. Meble te były często bardzo zdobne. Popularne było sięganie po złocony brąz, który idealnie sprawdzał się w pokrywaniu ozdób. Chętnie sięgano po poskręcane formy, które na myśl przywodziły ślimaki oraz sznury korali. Na meblach pojawiła się także dekoracja reliefowa.

Styl Ludwika XIV

Mówiąc o meblach do domu koniecznie trzeba wspomnieć o meblach, które pochodzą z różnych epok historycznych. Meble bowiem, tak jak zresztą wszystko, ulegały wielkim zmianom na przestrzeni lat oraz wieków. Te, które ustawiamy w naszych domach obecnie na ogół nie przypominają tych, które można było spotkać na przykład w XVII wieku. Mówiąc o dawnych meblach koniecznie trzeba wspomnieć o tych, które reprezentują styl Ludwika XIV. Meble te to okres drugiej połowy wieku XVII oraz początki wieku XVIII. Meble te były najbardziej typowe dla epoki baroku. Początki tego stylu w meblarstwie wiążą się nierozerwalnie z rokiem 1667. Data ta to data powstania warsztatów Manufacture des Gobelins. Czym wyróżniają się meble w stylu Ludwika XIV? Przede wszystkim cechuje je ogromny przepych. Wśród stosowanych motywów dekoracyjnych uwagę przykuwają przede wszystkim lilie francuskie, lwy, korony, wieńce wawrzynu. Chętnie w tym okresie sięgano także po rozmaite postacie zwierząt. Pojawiały się więc na meblach w tym okresie orły oraz delfiny. Niezwykle chętnie zdobiono meble także postaciami fantastycznymi. Można było więc na meblach dostrzec sfinksa czy legendarnego pegaza. Wszystko to sprawiało, że meble te sprawiały wrażenie przytłaczających. Wiele osób podkreśla, że w odbiorze były to meble niezwykle ciężkie.

This theme is sponsored by